Geen afstoting

Ik ben vandag weer naar Utrecht geweest voor een biopt. De procedure liep niet echt lekker. Ze voeren een klein happertje via een ader van de nek, een heel stuk naar beneden, en dan weer omhoog tot hij in het hart uitkomt. Maar halverwege moeten ze dus ergens 'de bocht om'. En daar ging het steeds mis. Ik kreeg echte pijnscheuten in de rug. Te vergelijken met als de tandarts je op een zenuw boort. En dat 7 keer. Want ze moeten zeven keer naar binnen om alle hapjes van het hart te krijgen. Blijkbaar loopt achter die ader op die plek een zenuw tegen de ader aan. En als dan in die bocht de wand wordt geraakt gaat het mis. Maar ja, na een paar keer weet je dus dat het weer zal komen. En da's niet prettig.
Maar goed, daarna ging het echt goed. Geen enkele nabloeding, de bloeddruk bleef goed en helemaal geen complicaties. Dus na een uurtje rusten, een hartfilmpje en borstfoto mocht ik naar huis. En ze hebben vandaag gebeld dat alles goed was. Er was geen afstoting dus we zijn weer helemaal tevreden. Al ging het wat moeilijker, wat echt belangrijk is was goed. Daar gaat het om.

Desiree heeft vorige week een vlekje op de hand weg laten halen en daar kregen we vandaag ook de uitslag van. Dat was ook goed. We waren er niet zo bang voor maar het is toch altijd prettig om te horen dat het goed is. Met Desiree gaat het verder ook heel rustig de goede kant op. Ze is nog steeds niet de oude maar ze kan het allemaal bij vlagen wat meer los laten. Wel voelt ze zich nog steeds vaak moe en heeft ze nog te vaak nergens zin in. Toch kunnen we wel merken dat het de goede kant op gaat. En als je dat al ziet ben je een heel stuk verder.

Vrijdagmorgen moet ik nog even naar de oogarts voor een kontrole i.v.m. de diabetes maar dat stelt niets voor. Je krijgt er hooguit wat branderige ogen van maar dat is niet erg. Dat gaat wel weer over.

En dit was dan alweer een bijdrage met goed nieuws. Dat tikt wel zo lekker weg. Ook hebben we de caravan al bij de deur staan want we gaan aanstaande zaterdag een weekje weg. We weten nog niet waar naar toe maar we moeten in Nederland blijven. Het eerste jaar na de transplantatie mag je niet naar het buitenland. Maar dat maakt niet uit. Het weer schijnt redelijk goed te worden en in Nederland zijn genoeg mooie plekken. We hebben er zin in.

Dus maandag geen 'Hoe-is-het-met-Jos-journaal' want dan liggen de Schepertjes met zijn allen languit op de camping. Tot de week erna.

Jos