Bijzonder

Ik heb mijn eerste 'verjaardag' als erg bijzonder ervaren. We hebben heel veel leuke reacties gehad en natuurlijk is er erg vaak terug gekeken. En als ik dat dan doe, dan komen steeds dezelfde dingen boven. Allereerst hoe slecht het was voor de transplantatie, het moment van bellen dat er een hart was met de aanloop naar de operatie en daarnaast ook de eerste week na de transplantatie. De periode daarna, waarin het ook niet lekker ging door de ritmestoornissen heb ik niet zo veel mee. Waarom snap ik niet. Ik zal er niet zo diep op ingaan maar ik zal nooit het moment vergeten dat ik thuis afscheid moest nemen van de kinderen en schoonouders en daarna, op het ziekenhus, van Desiree met Gerda en Jan. Oei, dat was heftig. En de week daarna, dat ik zo in-in-ziek was, ook dat is met geen pen te beschrijven en geen mens toe te wensen.

Waarom ik dit nu weer aanhaal? Omdat ik denk dat dit alles me toch wel heeft veranderd. Ik zet steeds vaker dingen tegen elkaar af en kijk wat echt belangrijk is. En dat zijn zaken zoals het belang van gezondheid, je niet zo druk maken om geld en dat soort zaken. Inderdaad, allemaal clichematige dingen. Maar ze zijn zo waar. Ik ben me daar nu nog meer bewust van. Vroeger heb ik dat ook wel geroepen maar nu voel ik het zo sterk dat ik het zelf bedacht kon hebben.
Dus eigenlijk kun je het zo stellen dat ik van alle kanten heb gewonnen. Lichamelijk kan ik weer een tijdje vooruit en geestelijk ben ik rijker geworden. Omdat ik nu gevoelsmatig van een dubbeltje een kwartje kan maken. En met 150% winst per keer voel je je al snel rijk. Dat kun je op de beurs niet snel verdienen, ook niet in goede tijden.

Jos