Voor het weekend heb ik contact gehad met het UMC Utrecht. Ze gaven op dat moment aan het nog aan te willen kijken tot 22 januari. Want ze weten wel wat er gebeurt maar zagen geen oplossing. Vandaag is er echter overleg geweest met een pacemakerspecialist en die zag een mogelijkheid. De pacemaker wordt nu anders ingesteld. Het ritme wordt eerder ondersteund. Dat moet voorkomen dat ik elke minuut 2 keer het ingrijpen van de pacemaker voel, ook de langere perioden van rommelen en 'tekeer gaan' moeten dan verdwenen zijn. Het is niet echt een oplossing die de oorzaak weghaalt maar dat geeft wel meer regelmaat van het hart en rust voor mezelf al is dat laatste niet genoemd. Ik ben 2e kerstdag gestopt met een medicijn die de nieren beschermt en sindsdien voel ik me wel wat frisser en energieker maar nog -lang- niet goed. De doktoren hopen dat ook de ritmestoornissen -mede- veroorzaakt worden door dit medicijn en dat na verloop van tijd het probleem zichzelf oplost. Met het anders instellen van de pacemaker wordt deze tijd beter overbrugbaar. Mocht het toch niet vanzelf oplossen dan kan later alsnog verder worden gezocht maar heb ik in die tijd meer kwaliteit van leven en is het beter voor het hart. Althans, dat is de verwachting, maar hoe het in praktijk uit zal pakken moet nog blijken. Dat is ook aangegeven. Maar er is weer hoop en dat maakt ons weer blij.
Volgende week maandag moet ik naar Utrecht voor het anders instellen van de pacemaker. Mooi op tijd want in het weekend daarop zijn de toneeluitvoeringen. Daar hebben we twee jaar ons best voor gedaan en het lijkt echt leuk te gaan worden. Als ik me dan ook nog weer een stuk beter zou voelen, zou helemaal mooi zijn.
Jos
2 opmerkingen:
Fijn dat er een voorlopige oplossing is gevonden. En nu maar hopen dat je er baat bij hebt.
Ine
Ik heb je "jaaroverzicht"gelezen en ben er erg door geraakt.
Ik weet zelf hoe moeilijk het is om iedere keer weer een teleurstelling te krijgen (ondanks dat het beter gaat dan voorheen).Om iedere keer maar weer de krachten bij elkaar te verzamelen om verder te gaan. En dat doe je ook. Maar het is zeker niet gemakkelijken dan is het heel erg fijn dat je mensen om je heen hebt die er voor je zijn. Ook al is het maar door kleine dingen, dat heb je echt nodig.
Ik hoop dat het vandaag echt gaat lukken om de pacemaker bij te stellen zodat je je beter gaat voelen. Dat heb je nu wel eens echt verdiend! (en Desiree, Bas en Stef ook).
Lieve groeten, Karin OA
Een reactie posten