Dat was 2007, snel naar 2008

Aan het eind van het jaar kijk ik altijd even terug. Normaal gesproken altijd in mezelf. Zelfs Desiree geef ik dan geen 'inside information' hoe ik me voel maar dat kan ze dan wel raden. Want de laatste paar dagen van het jaar ben ik meestal wat prikkelbaar en negatief. Ook dit jaar kijk ik terug en bedenk me weer wat voor een ‘minder’ jaar het was. Zacht uitgedrukt.
Ik weet het, we hebben ook mooie dingen meegemaakt. Voor mijzelf waren de toneeluitvoeringen in maart het ‘sociaal’ hoogtepunt. Het medisch hoogtepunt komt later. Tijdens de toneeluitvoeringen werd er goed, spontaan en met veel beleving gespeeld. Wat heb ik genoten! Dit kreeg als 'knallend hoogtepunt' (oudjaardagsterm) een schitterende recensie van een kritische recensist in de krant en deze kwam zelfs op nieuws op theater.startpagina.nl te staan. Dat heb ik wel gemerkt want het stuk is afgelopen jaar veel verkocht en gespeeld. De geweldige voldoening die ik daar uit heb gehaald staat me nog steeds bij. Ik kan er nog kippenvel van krijgen. Zacht eitje dat ik ben...
Maar natuurlijk zijn er meer mooie dingen gebeurd. Zoals samen met vrienden op vakantie. Een paar weken lekker ontspannen in Frankrijk. Al moest ik daar alweer Utrecht bellen dat ik gedotterd moest worden. Klein minpuntje.

En daar gaan we weer. Ik moet weer over het dotteren en mijn gezondheid beginnen. Want dat is dit jaar weer waar alles om draaide. En dat maakt het dan ook weer tegelijk een shit-jaar. Sorry voor de uitdrukking. Ik ben afgelopen jaar 5 keer gedotterd. In augustus ben ik met spoed opgehaald en naar Almelo gebracht waar ze me ook nog niet geloofden ook …grrr… maar uiteindelijk met spoed gedotterd in Utrecht. Buiten dat heb ik me moeten neerleggen dat ik in een scootmobiel en rolstoel terecht kwam. Kortom, ik heb veel ingeleverd en veel pijn gehad. Zowel lichamelijk als geestelijk.

Dieptepunt is wel het ‘afknappen’ van Desiree. Ze heeft zich al die jaren sterk gehouden en nu is de rek er uit. Het is echt niet zo dat ze nu in ‘zak en as’ zit maar ze heeft het gehad. Heel logisch en het is onvoorstelbaar dat ze op dit moment, terwijl ze helemaal niet zichzelf is, het toch weer klaarspeelt om ons gezin draaiende te houden. Diep respect.

En toch… toch ben ik dit jaar de laatste paar dagen van het jaar niet prikkelbaar en negatief. Want ik sta op de wachtlijst voor een nieuw hart! Dat is het medisch hoogtepunt van het jaar. Het moment dat ik het laatste onderzoek van de screening had gehad en gelijk te horen kreeg dat ik geaccepteerd was voor transplantatie. Wat viel er toen een druk weg!
Maar het zal zwaar worden. Heel zwaar. En ik zal daarna niet het eeuwige leven hebben, oud zal ik niet worden. Maar dat is allemaal later zorg. Het belangrijkste is dat we weer iets hebben om naar uit te kijken. We hebben weer iets om aan vast te houden. En dat geeft zoveel energie en kracht dat ik dit jaar de laatste dagen van het jaar zelfs ‘goed te pas’ ben.
Voor ons wordt 2008 het jaar van erop of eronder. We hebben vertrouwen. En al is het moeilijk om met de spanning en angst om te gaan. Ook voor Desiree. We hebben hoop! En al is het een cliche, dat doet leven...

Ik wil bij deze iedereen een heel goed 2008 toewensen. Ook namens Desiree. En bedankt voor alle belangstelling en meeleven. Dit jaar is de weblog 13.500 keer bezocht! Dat zegt genoeg.

Jos en Desiree