Nog van alles niets.

Laat ik beginnen met het belangrijkst. De gezondheid. Het gaat geleidelijk steeds minder. Dat was ook wel de verwachting maar toch... Ik speel nu wel met de gedachte om binnenkort Dr. Stella op te bellen en te vragen wanneer het verstandig is een myoview te maken. Want ik denk dat er een grote ader me steeds meer klachten geeft. En die moet hij tussendoor - in het traject naar transplantatie- nog wel dotteren. Dat wil hij ook wel maar alleen nadat een myoview heeft aangetoont dat het echt om een grote ader gaat. En dat moet ik dan nu aanvoelen... is de bedoeling. Maar dat is knap lastig want ik heb best wel veel klachten en daaruit moet ik filteren of het ook van grote aderen wegkomt. Ja, je begrijpt het. Twijfelen en twijfelen, dat is het. Maar voorlopig wacht ik nog wel even af. 5 weken geleden ben ik voor de laatste keer gedotterd dus zo dicht zal het nu ook nog wel niet zitten. Hoop ik dan maar.

Ondertussen heb ik nog steeds mijn scootmobiel niet gekregen. Ik heb vorige week gebeld en toen bleek dat hij nog eens niet besteld is. De welzorg wacht op goedkeuring van de gemeente. Ik heb gelijk naar de gemente gebeld maar die wachtte op een offerte van de welzorg. Dus ze zaten allebei op elkaar te wachten en wat bleek... er was nog helemaal geen offerte verstuurd en de welzorg zat dus te wachten op goedkeuring van een offerte die nog helemaal niet verstuurd was. Als ik niet gebeld had dan hadden ze nu nog op elkaar zitten wachten. Maar ze zouden het nu met spoed regelen. Toch heb ik nu nog niets gehoord, nog geen enkele bevestiging/afspraak of zoiets, dus dat wordt deze week nog niet wat. Spoed zeggen ze dan. Nou, ik hoop dat het voor de kerst nog lukt.

Ik heb ondertussen wel bezoek gehad van iemand van de ergo-therapie. Daar heb ik hulp van ingeroepen. Deze mensen helpen me met aanvraag van hulpmiddelen/aanpassingen die niet door de gemeente worden vergoed. Ze weten wat mogelijk is en kennen de weg. Daar heb ik dan nog wel vertrouwen in. Van de gemeente heb ik nog niets gehoord. Vijf weken wacht ik nu al terwijl ze met 2 weken zouden bellen. Grrr, ambtenarij.

Al met al zit ik nog spoeedt op van alles te wachten. Maar het gaat qua gemoed wel weer wat beter. Niet dat ik nou vrolijk rondhuppel maar het gaat de goede kant weer op. Hopenlijk kan ik binnenkort wat meer ontwikkelingen vertellen, dat zou flink helpen.

Jos