Het gaat gewoon zijn gang tegenwoordig.
Ik kan nog steeds fietsen en wandel soms een stukje. Zo af en toe doe ik wat huishoudelijke klusjes en dat was het dan wel zo ongeveer.
Verder ben ik bezig met een nieuw toneelstuk maar dat wil niet vlotten. Ik schrijf 5 kantjes er bij aan en dan ben ik weer niet tevreden en haal er 6 van af. Dus dat schiet niet op. Het wordt steeds korter in plaats van langer. Maar ik weet dat dat ineens kan veranderen. Als ik maar 'het licht zie' dan gaat het ook vlot.
Ik heb nog steeds geen nieuwe insulinepomp. Ik heb er achteraan gebeld en nu blijkt dat mijn verzekering geen aanvraag voor een nieuwe heeft ontvagen. Althans er was niets bekend. Dus nu moet er een spoedprocedure gestart worden want deze pomp heeft niet zo lang meer te lopen. Als de looptijd verlopen is dan stopt hij ook acuut en dan is er geen beweging meer in te krijgen. En ik kan niet zonder pomp. Dan zou ik weer gewoon moeten spuiten en dat was nu net het probleem. Maar als het goed is heb ik binnen twee weken een nieuwe. We zien het wel. Ik zal er anders maar weer een telefoontje aan wagen. Het is echt zo tegenwoordig. Als je niet zelf actief bent en meedenkt gaat het niet goed. Gelukkig ben ik daar wel toe in staat maar als ik denk aan de ouderen die alleen maar 'vol vertrouwen' afwachten dan houd ik mijn hart (inclusief stents) vast...
Verder geen nieuws, en dat is goed nieuws. Ik meld me binnenkort wel weer.
Jos
Geen opmerkingen:
Een reactie posten