Niet echt blij hoe het gaat.

Zoals de titel al zegt ben ik niet echt blij met hoe het gaat. Als je me zo ziet ben ik goed in orde maar -zoals zo vaak- bedriegt de schijn. Ik ben gewoon weg ontzettend moe. Daar kunnen meerdere oorzaken voor zijn. Want ik heb ontzettend last van de hartkloppingen en/of ritmestoornissen. Afgelopen zaterdag was ik op het voetbalveld en ik werd plotseling helemaal niet goed van een ritmestoornis. Ik viel bijna flauw. Gelukkig ging het net goed en is het nog niet weer voorgekomen maar daar ben ik wel van geschrokken. En het blijft nu steeds maar door rommelen. Daarnaast heb ik de suiker totaal van slag. Ik heb alle dagen meerdere keren een hypo (suiker te laag). Maar ik kan het niet goed bijstellen want op andere momenten is het wel weer goed of zelfs te hoog. Ook heb ik nog last van de darmen. Al met al gaat het wat moeizaam. Met de achillespees gaat het een stuk beter maar echt goed lopen kan ik nog niet en zeker geen afstanden. Daarnaast is de hak nog echt gevoelig.

Toch maak ik me geen zorgen. Dat komt allemaal goed. Ik denk dat een stukje medicatie aanpassen de oplossing is. Het is allemaal wel wat vervelend en lastig, maar zorgen maken lijkt me niet nodig. Helpt ook niet trouwens. En ik kan nog zo veel wel. Dus geen reden tot klagen en/of paniek maar ik wil op deze weblog gewoon weergeven hoe het echt gaat. Als ik hier een mooi verhaal op ga hangen terwijl dat niet zo is, kan ik er beter mee stoppen.

Vandaag heb ik voor beide benen een steunkous gekregen. Ik houd steeds meer vocht vast. In het rechterbeen met de achillespeesblessure meer als links maar ook daar steeds meer. Dat mag niet, dus nu heb ik steunkousen. Hopenlijk tijdelijk want ik zie me deze zomer nog niet aan het franse strand -in de zwembroek- met twee 'leuke moderne' steunkousen lopen. :)

Dat ik ondanks dat ik me niet te veel zorgen maat wel veel spanning/onrust heb blijkt wel uit het kaakonderzoek. Ik houd -vanwege spanning- de kaken altijd stijf op elkaar. Hierdoor is het kaakgewricht gauw geirriteerd en dat slaat dan weer op het tandvlees, wat dan weer zorgt voor oorpijn. Dus ook dat is relatief onschuldig maar wel lastig. Daarom krijg ik voor de nacht een bitje. Niet zo'n groot ding van vroeger maar echt een klein plaatje. Dat schijnt te helpen, dus doen we het maar.

Gelukkig gaat het met Desiree wat beter. Ze heeft -als ze maar genoeg rust houdt- weinig last van de benen. Zodra ze even wat langer staat of zit is het mis. Maar dat is normaal.
Daarnaast kreeg ze afgelopen week nog ontzettende tandpijn. En alsof het nog niet genoeg was daarna ook nog de griep erbij. Ze had echt even alles tegelijk. Maar zoals gezegd gaat het nu al weer een heel stuk beter. Nog wat napijn aan de tanden en verder moet ze gewoon rustig aan doen met de benen. Dan komt alles goed. Ze wil eigenlijk wel weer werken maar dat gaat nog even niet. Zodra ze wat te veel doet -en dat is dan nog maar kort- krijgt ze de deksel op de neus.

Aanstaande dinsdag heb ik weer een biopt. Kijken wat dat brengt. Het is elke keer goed geweest dus gaan we er van uit dat het nu ook goed is. Maar toch blijft het spannend. En zeker nu het wat rommelt een beetje meer.

Genoeg 'bijgepraat'. Dinsdag laat ik weten hoe het gegaan is en wat de uitslag is.

Jos