Even wennen en dinsdag biopt.

Afgelopen weekend ben ik weer wat meer 'tussen de mensen' gekomen. We hadden een verjaardag en daar zijn we naar toe geweest en ook vanmorgen zijn we weer even 'ouderwets' bij de schoonouders op visite gegaan. Maar het is wel wennen. Heel veel dingen mag ik niet. Ik moet uitkijken of er niemand in mijn buurt verkouden is en ook mag ik sommige dingen niet eten. Hapjes bijvoorbeeld, die moet ik de eerste tijd nog maar niet nemen is het advies. Andere mensen hebben daar met de handen aan gezeten om ze klaar ze maken en dat kan dus verkeerde bacteriën bevatten. Zo zijn er meer zaken die m.b.t. de hygiëne niet zo verstandig zijn. Wat ik heb begrepen wordt dat een heel stuk minder na een tijdje en als straks de prednison gestopt is dan is het weer een heel stuk vrijer maar voor nu is het wennen en oppassen. En misschien ben ik wel iets te streng voor mezelf maar dat zit er nu eenmaal in. Dat vind ik ook niet erg.

Ik krijg een aardig 'prednisonkoppie'. Ik ben nog niet echt veel gegroeid sinds ik thuis ben. Sterker nog, ik zit nog onder het gewicht van voor de transplantatie, maar toch. Het gezicht wordt boller. Daarnaast heb ik continue zin aan eten. Als ik er aan toe ga geven dan sta ik echt de hele dag met de kop in de provisiekast. Maar ook daar geef ik dan niet aan toe. Ook dat schijnt een bijwerking van de prednison te zijn. Maar dat zijn praktische dingen waar je aan moet wennen.

Voor de rest gaat het goed dus je hoort mij niet klagen. Ik heb zelfs al weer heel even met de jongens een balletje getrapt. Heel even inderdaad. Wat is dat zwaar!! Een 'sprintje' van echt nog geen 5 meter moest ik elke keer weer bekopen door met hangen en wurgen weer op adem te komen. Nee, dat is op dit moment echt nog te veel van het goede. (Maar geen zere arm en borst!!) Morgenvroeg ga ik weer lekker -onder begeleiding- bij de fysiotherapie mijn conditie verantwoord meer op peil brengen.

Dinsdag is er weer een biopt. Uiterlijk 8 uur moet ik er zijn want om kwart voor negen is het biopt. Maar ik moet voor de tijd ook nog bloed laten prikken en een hartfilmpje laten maken. Dus dat wordt vroeg dag. Voor 6 uur nog in de auto Nou ja, dat moet dan maar. Als ik dinsdagavond maar te horen krijgt dat alles nog goed is, dus geen afstoting, dan ben ik wel weer tevreden. Zodra ik wat weet laat ik weer van me horen.

Jos