Aanstaande donderdag krijg ik definitief de pacemaker geimplanteerd. Ik hoef ook pas dezelfde dag te komen. 's Middags om ongeveer 13.00 uur zal ik aan de beurt zijn en hoef pas tussen 10 en half elf daar te zijn. Voordeel is dat ze me wel kennen. Ik hoef mezelf niet voor te stellen. Ik kom nu niet op Oost te liggen maar op West. Daar lag ik ook altijd met de dotteringen. Toen ik op Oost lag -en zelfs al op de intensive care- kwamen regelmatig verpleegkundigen van West langs om te kijken hoe het ging. Ook toen ik later weer wat mocht lopen ben ik een paar keer naar West geweest en het was altijd bijkletsen. Ze leefden daar heel erg mee en dat doen ze nog. Dus dat zal heel wat bijpraten worden.Als daar tijd voor is want ik heb een druk programma. Ze willen graag dat ik vrijdagmiddag al weer naar huis kan want in het weekend in het ziekenhuis vinden ze maar niks (en ik ook).
In die tijd moeten er nog verdere onderzoeken gedaan worden. Ook heb ik vrijdagmorgen nog mijn vijfde biopt en moeten er foto's gemaakt worden. Dus ik word druk, druk, druk.
Ik zal echt blij zijn dat het donderdag is. Want die ritmestoornissen worden echt met de dag erger. Niet in heftigheid gelukkig, anders moest ik me wel op laten nemen, maar in hoeveelheid. Ik heb vandaag zeker 20-30 keer wat gevoeld. En dan houd ik het laag aan! Vanmorgen nog een stuk gewandeld en een paar honder meter van huis ging het weer niet lekker. Die laatste meters waren zwaarder dan alles ervoor. Gelukkig was ik redelijk snel 'boven Jan' en bleef het de rest van de dag bij plaagstootjes. Het is maar goed dat ik niet angstig ben aangelegd want ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die op een stoel gaan zitten wachten. Het is ook wel een erg rot -en soms beangstigend- gevoel. Vooral als je het gevoel hebt dat je flauw gaat vallen. Geen pretje...
Mocht het wat klagerig overkomen, dan is dat niet de bedoeling. Het ritmeprobleem wordt -hopenlijk- donderdag opgelost en tot dan heb ik steeds geprobeerd mijn normale ding te doen. En ik ben toch al zo blij met alles wat ik nu al kan. Daar geniet ik nu al van, met de ritme-dipjes tussendoor. En die laatste dag komen we ook wel door.
Jos
3 opmerkingen:
Succes!
Gr. Eddie
Hey Jos, Desiree en kids, weer een spannende dag morgen, veel sterkte en succes gewenst! Ik hoop dat de pacemaker zijn werk goed gaat doen, en het herstel nog fijner verloopt!
Groet, Erika.
Succes morgen!!
Als je zo positief bent ingesteld, dan lukt alles!!
(zondag Tukkerstocht!!!!grapje)
Johan en Jeannet
Een reactie posten