Ik heb nu ook officieel bericht van Utrecht gekregen. Ze laten er duidelijk geen gras over groeien. Volgende week donderdag, 12 juli, moet ik al komen. Ik heb dan een gesprek maar ook al verschillende onderzoeken. Allemaal gericht op het hart dus nog geen onderdeel van de screening. Maar toch. Ze pakken wel door. Niet een keer komen voor gesprek en dan later weer voor wat anders. Nee, meteen een druk programma. Ik ben de hele middag onder de pannen.
Ik ben blij dat het nu toch gaat beginnen maar het gevoel is meteen al weer verplaatst. Was ik eerst bang dat ik niet geaccepteerd zou worden, nu moet ik weer goed door de screening komen. Maak ik me daar weer druk om. Want dan pas kom je op de wachtlijst voor een nieuw hart. Dus we zijn er nog niet. Toch overheerst nog steeds het blije gevoel van 'er door' zijn. Geaccepteerd. Heel erg dubbel trouwens, want je bent blij met iets wat je eigenlijk helemaal niet wilt. Maar toch ben ik opgelucht. Als ik nu alsnog word afgewezen is het om een hard aanwijsbare reden. Niet door het besluit van een groep "wijze mannen en vrouwen". We zien wel hoe het loopt. We gaan er voor.
Qua gezondheid gaat het wel minder maar het gaat nog. Ik had nog graag voor de vakantie een myo-view gedaan om te kijken waar ik de klachten van heb. Maar dat lukt nooit meer. Misschien bel ik nog wel voor de vakantie om direct na de vakantie een myo-view te laten maken. Probleem is dat ik mijn stuur kwijt ben. Ik heb veel klachten maar weet niet of ze van dotterbare plekken wegkomen. Ik zal het volgende week in het gesprek bespreken.
Ik ben ook nog naar de internist geweest. Die was dik tevreden. Alle bloedwaarden waren goed. Dat geeft me wel weer moed voor de screening. Lever, nieren e.d. werken, als je naar de bloedwaarden kijkt, helemaal goed. Dat is al een zorg minder.
Ik heb ook gehoord dat het ziekenhuis van Maastricht een paar weken geleden informatie van me heeft opgevraagd in Utrecht. Dat is voor de shocktherapie. Die kan me verlichting geven in de periode naar transplantatie. Maar de kans daarop is niet groot. Toch ga ik het doen. Het is het proberen waard. Daar verwacht ik binnenkort ook bericht van.
Zodra ik wat meer weet van het een en ander meld ik me weer.
Jos
4 opmerkingen:
Jos, Fijn dat er een beetje schot in de zaak zit. Heb je in ieder geval niet het gevoel dat er niets gebeurd. Veel succes volgende week.
George en Ine
Jos,
Fijn te horen, dat men er echt werk van maakt.
We wensen je een goede uitslag van alles, maar hopen ook dat de shocktherapie verlichting kan brengen.
Groeten,
Johan en Diny
we duimen voor je!! we blijven jouw weblog volgen. Nog een spannende week!!
Jeannet
We zijn in gedachten vaak bij jullie en wensen jullie heel veel sterkte, kracht, geduld en doorzettingsvermogen toe want het zal geen gemakkelijke tijd zijn/worden.
lieve groeten,
Karin en Richard O.A.
Een reactie posten