Ik ben twee dagen naar Utrecht geweest voor de myo-view.
De eerste dag was -zoals voorspeld- erg rot. Ik ging bijna van mijn stokje door de stof die simuleerd dat er een zware inspanning werd gedaan. En dat dienen ze gedurende 6 minuten toe en dat is dan lang. Gelukkig zakte het daarna wel snel weg en binnen een paar minuten was ik weer boven water. En toen 20 minuten onder de scan. Ook dat is wel lastig want 20 minuten doodstil liggen is lang en je ligt nog geen minuutje en je hebt overal jeuk.
De tweede dag dag kreeg ik weer een stofje, zonder bijwerkingen, en weer onder de scan. Dus dat was beter.
Al met al zijn het toch wel twee zware dagen. Ik ben alleen gegaan want dan is Desiree gewoon thuis en kan voor de kinderen zorgen. Ze wil wel mee maar dan moet iemand anders weer achter de kinderen aan en is het voor hun ook weer een extra belasting en anders dan anders. Op deze manier kan het 'gewone leven' doorgaan. En dat vinden we het beste.
Maar zoals ik zei is twee van zulke dagen wel erg zwaar. Ik was gisterenavond pas om kwart voor zeven thuis en had daarna geen puf meer om wat in de weblog te tikken. Ik had een ontzettende pijn op de borst en was op. Vandaar dat ik het vandaag pas doe.
Ik liep toevallig een assistente van Stella tegen het lijf in Utrecht. Ik heb met haar overlegd dat ze Dr. Stella wil vragen om maandag meteen naar de scan te kijken. De officiele uitslag is pas over een week maar Dr. Stella kan maandag al wel zien of er wat mis is. En dat is er, daar twijfel ik niet aan. Tegen de tijd dat ik gedotterd moet worden is dan de hele uitslag wel bekend. Want eind april gaan/willen we een mid-weekje weg en ik wil graag nog voor de tijd gedotterd worden. Als ik moet wachten op het 'normale' traject dan gaat dat niet dus het is wel weer handig dat ik connecties heb.
Ik meld me maandag weer.
Jos
Geen opmerkingen:
Een reactie posten