Ik heb gisteren al een paar keer contact gehad met Utrecht en vanmorgen weer. Maar Dr. Stella houdt er aan vast dat hij eerst alle informatie bij elkaar wil hebben en dan pas beslist wat er gedaan moet worden. Morgen weet hij dat en belt hij mij. Ik weet niet wat hij van plan is en wat de reden is dat hij het deze keer zo grondig wil voorbereiden. Ik ben bang dat er nu weer een discussie zal volgen. Dat hebben we een paar jaar geleden ook al eens gehad. Op de myoview was weinig te zien maar ik had wel erg veel klachten. Toen wilden ze me niet dotteren omdat ze er toch niets aan konden doen. En later bleek dat de hoofdstam nagenoeg (99%) dicht zat. Ik zeg niet dat we nu weer in zo'n situatie komen maar ik houd mijn hart altijd vast als er diep over dingen worden nagedacht. Ik volg liever mijn gevoel en die zegt dat ik weer gedotterd moet worden. Maar goed, we zien morgen wel wat Dr. Stella zegt.
Misschien wil hij me wel deze keer al in de stamceltherapie studie mee laten doen. Want die begint in juni. Dus over een dikke maand al. Of moet is zeggen: over een dikke maand pas... want dat zou betekenen dat ik nog minimaal 4-5 weken moet wachten op dotteren en dat wordt niet eenvoudig.
En zo maalt alles door mijn hoofd. Als, als, als. Ik ben er op dit moment spuug- en spuugzat van. Alles staat weer in het teken van dat ziekenhuisgedonder. Sorry voor de taal maar zo is het nu eenmaal. We willen volgende week ook nog een paar dagen weg. Nou, een leuke aanloop hebben we weer. In plaats dat je je er op verheugd wordt het zo langzamerhand een blok aan het been. Voor Desiree en mij hoeft het niet meer zo nodig maar de kids kijken er geweldig naar uit. Vandaar dat we (waarschijnlijk) toch maar gaan. En we maken er gewoon het beste van.
Maar eerst wachten op bericht van Utrecht. Zodra Dr. Stella morgen gebeld heeft en ik weet wat er gaat gebeuren zal ik me weer melden.
Jos
Geen opmerkingen:
Een reactie posten