Maart... nog even en we kunnen weer naar buiten.

Het is 1 maart.
Hoewel de sneeuw nog valt heb ik toch al de kriebels. Want nog even, dan is het weer warm genoeg om buiten te komen. Ik zit eigenlijk al sinds oktober binnen. Ja, even in en uit de auto. Dat was het dan. Dus ik zal blij als de temperatuur 15+ is. Maar dat duurt nog even als ik de weersvoorspelling hoor. Ach ja, ik zit nog droog en mooi uit de wind maar toch, het begint te kriebelen...

Een minder bericht...
Mijn zus Mieke is ook bij de cardioloog geweest. Ze heeft veel klachten. Ze heeft een fietstest gedaan en die gaf niet veel aan maar dat zegt niet alles. Dat is bij mij ook zo. Het hartfilmpje geeft zelden wat aan, hoe groot de vernauwing ook is.
Maar ze heeft toch aangegeven dat ze zich niet goed voelt. Last van de kou en bij inspanning pijn op de borst. Een pufje onder de tong (nitrospray) helpt dan en dat geeft aan dat de kans groot is dat het toch met het hart te maken heeft. Daarom is er nu toch besloten dat ze gekatheteriseerd wordt. Waarschijnlijk volgende week of de week daarop. Dat lijkt me een goede beslissing. Met een katheterisatie kunnen ze goed zien of er vernauwingen zijn. Dan is er duidelijkheid.

Nog meer familieperikelen. Ook oom Hennie wordt gekatheteriseerd, dat had ik al eerder vermeld. Maar waarschijnlijk is dat ook volgende week, of de week daarop.
Bij Mieke zal het in Almelo en bij oom Hennie in Nieuwegein plaatsvinden.
Allebei heel veel succes maar ik meld me voor die tijd nog wel een keer.

Genoeg nieuws dacht ik zo. Tot de volgende keer.

Jos