Pees in de schouder afgescheurd

Afgelopen donderdag ben ik bij de reumatoloog geweest, en waar ik al bang voor was bleek te kloppen. Ik heb de grote pees die over de schouder loopt afgescheurd. Op de echo is hij niet meer te zien. Ik had al een hele tijd flink last van de schouder en er veel injecties in gehad. Maar ik heb een paar keer een verkeerde beweging of zo gemaakt en toen is de pees gaan scheuren. Niet in één keer want ik heb er meerdere keren ontzettende pijn er in gehad. Daarna werd de pijn iets minder maar ik had het gevoel dat het niet meer klopte. Alles wat ik doe, doet zeer, maar op een andere manier. Had ik voor de tijd al van regelmatig van die akelige pijnscheuten, nu doen de gekste en simpelste dingen zeer.

Bijvoorbeeld een simpel ding als scheren, kan ik niet met de rechterhand. En een la dichtdoen doet ook al zeer. Bovendien kan ik de arm zijdelings niet omhoog brengen. Dat moet met een omweg. Zelfs het liggen in mijn luie stoel kan ik niet goed want dan gaat de schouder pijn doen. 's Nachts slaap ik er slecht van. De eerste twee uur gaat het nog maar daarna ben ik net een wasmachine, ik draai in het rond want ik kan geen goeie positie meer vinden. Alles 'ligt' niet meer.

Eigenlijk moet ik worden geopereerd. Dat hadden ze bij een gezond persoon ook sowieso gedaan. Maar ik moet nu eerst naar de orthopeed, om te kijken of dat wel kan. Gezien mijn achtergrond en medicatie zitten ze er al niet om te springen, en ook is de pees van slechte kwaliteit door alle medicatie en injecties. Het is maar zeer de vraag of het vastzetten van zo'n slechte pees wel gaat lukken. Misschien gaat fysiotherapie ietsjes helpen, maar waarschijnlijk niet.

15 mei moet ik naar de orthopeed. En dan kijken we verder. Als ik toch word geopereerd, betekent dat zes weken in een mitella, en een jaar revalidatie. Maar ze zijn bang dat het bij mij allemaal tegen zal lopen omdat ik geen enkele weerstand heb en het lichaam ook heel slecht zal herstellen. Dus de kans dat ik er, en daar is het cliché weer, mee moet leren leven is groot.

Afwachten dus, maar het is sowieso flink balen. Ik kan bijna niets zonder 'pijn' doen. Ook tikken van dit stukje gaat met pauzes omdat de schouder brandt. Niet om te klagen en ik wil ook niet elke 'bijdrage' zo eindigen maar het is klap op klap. Al weer iets om in te leveren. Ik ben er spuugzat van.