Weer een hartkatheterisatie

Maandag weer naar Utrecht voor de jaarcontrole. Dit jaar ook met een hartkatheterisatie. Ik merk dat ik er wel gespannen voor ben. Niet voor het onderzoek zelf,  dat ken ik wel, maar vooral de uitslag. Vroeger was zo'n onderzoek en het dotteren altijd erg vervelend omdat ik dan achteraf veel pijn had. Maar dat zal nu niet meer zo zijn. Omdat de zenuwen zijn doorgesneden voel ik eigenlijk niks. Behalve de lies dan, daar zit veel littekenweefsel van al die dotteren en het zal niet meevallen om er weer een buisje in te proppen. Maar goed,  dat is wel te doen en daar zie ik ook niet tegenop. Nee, dit keer is het de uitslag die het spannend maakt. Ze - de artsen- wilden eerst geen transplantatie doen omdat ze dachten dat de aderen in het 'nieuwe' hart ook weer dicht zouden slibben. Tot nu toe lijkt dat niet zo, maar aanstaande maandag kan dat pas echt goed bekeken worden. Ik ga er van uit dat het goed is en dat is ook maar te hopen. Want je moet er niet aan denken dat het niet goed is. Ik kan niet meer voelen dat de aderen dicht zitten, omdat ik geen pijn krijg, en zal dus doorlopen tot ik echt problemen heb. Maar laten we daar niet vanuit gaan.
Ik moet een nacht blijven want de lies zal niet goed dicht gaan (weer dat littekenweefsel) dus zal ik waarschijnlijk de hele nacht met drukverband moeten slapen. Ook dat ben ik wel gewend en dat maakt me ook niet (meer) uit. Dinsdag heb ik nog weer een aantal onderzoeken zoals een echo, bloed, ECG,  etc... maar zal in de loop van de middag weer naar huis mogen als het goed is.

Zodra ik thuis ben zal ik even laten weten hoe het gegaan is.

Tot dan.

Jos

Bericht publiceren