Gisteren ben ik naar Utrecht geweest. Daar krijg ik de uitslag van de jaarcontrole. Toch spannend want dan wordt besproken hoe het gaat en of er al tekenen van verval te zien zijn.
Technisch gezien was alles prima. Alle bloedwaarden, echo hart, nieren, prostaat, lever, etc…, alles was goed. Maar, en dat valt tegen, de artsen hebben geen idee hoe het probleem met de hartritmestoornissen op te losssen. De geleiding van het hart is gewoon minder en dat komt hoogstwaarschijnlijk doordat het hart buiten een lichaam is geweest tijdens de transplantatie. Hierdoor zijn de 'stroom-baantjes' beschadigd. Hier valt niets aan te doen en daarom steken ze er geen tijd meer in. Ook de pacemaker doet goed zijn werk. Die kan alleen maar een signaal geven om het hart te laten kloppen en dat doet hij. Als het hart die slag niet afmaakt, door de slechte geleiding, dan kan de pacemaker ook niet verder helpen. Levensbedreigend is het niet en zelfs niet slecht voor het hart. Ik moet het accepteren. Hopelijk, en dat kan, wordt het uiteindelijk toch nog weer beter. Ik kreeg het advies om te proberen 'tegen de grens aan' te bewegen en hopenlijk komt er dan na verloop van tijd toch verbetering.
Maar, en dat is eigenlijk wel het belangrijkst, ze zijn wel erg tevreden hoe het gaat qua organen, vaten, suiker enz... De arts gaf aan dat ze nooit hadden verwacht dat het zo goed zou gaan. Ik ben de eerste die getransplanteerd is vanwege slechte vaten rond het hart en heb er ook nog eens suikerziekte bij. En dat het ondanks dat -technisch gezien- nog zo goed gaat, dat verbaast ze. Ze hadden bijvoorbeeld een niet te beheersen hoog suiker verwacht en al snel problemen met de nieren maar dat ziet er nog steeds goed uit. De levensverwachting van hart-getransplanteerden wordt bepaald door dit soort zaken en dit geeft wel vertrouwen voor de toekomst. Zoals de arts letterlijk zei: "En nu maar hopen op wat meer geluk dan voor de transplantatie". Dan hebben we nog een paar mooie jaren voor de boeg. Die ritmestoornissen en vermoeidheid moet dan maar. Het is jammer, maar (bijna) iedereen heeft wel wat. Er zijn nog heel veel dingen die ik wel, met veel plezier, kan doen.
Jos
1 opmerking:
Hallo Jos,
Fijn om te lezn dat de artsen tevreden zijn, de ritmestoornissen
blijft vervelend, maar als het maar niet erg is voor je hart.
Dan lukt het jouw ook hier wel weer een weg in te vinden, zo,n
kearl als jij !!!!!!!!, haalt overal de postieve kant uit.
Hoe is met de boy's en Desiree,
hopelijk alles oke.
Groetjes oet Rossum.
Een reactie posten