Spannend.

Het is spannend hoe het zal gaan met de griep. Een gewone griep is al niet goed voor me, maar voor de mexicaanse griep moet ik helemaal oppassen. Dat moet ook. Dus ik mijd alle grotere groepen. Ook als ik ergens ben en zie of hoor dat iemand verkouden is, dan ben ik weg.

De eerste griepprik tegen de 'gewone' griep heb ik gehad en vanaf volgende week krijg ik de twee tegen de mexicaanse griep. Ook Desiree en de kinderen krijgen de prikken. Want anders hebben we hier thuis een probleem. Al met al is het spannend. Want ik (en alle getransplanteerden) hebben een verminderde weerstand en dus is het afwachten hoe zo'n griep uitpakt. Tot ik alle prikken heb gehad is het even rustig aan met bezoeken en andere gelegenheden. Vanaf begin december is er wat meer vrijheid al blijft het altijd oppassen. Ook dan is het uitkijken met mensen die snotteren, niezen en zich niet lekker voelen.

Dat was voor de transplantatie ook verteld. Je krijgt (als alles goed gaat) een mooi maar fragiel leven. Dat is nu wel weer duidelijk. Ach ja, ik vermaak me wel en zit er niet mee. Niet kijken naar wat je niet kunt, maar wat je wel kunt. En dat is nog zo veel dat ik tijd tekort kom. Dus mij hoor je niet klagen. Wie had er bijvoorbeeld ooit nog gedacht dat ik kan hardlopen/joggen met dit (natte en frisse) weer. Prima zo.

Jos