Goede vakantie, wel (wat) moe, maar alles prima

We hebben een heel erg leuke vakantie gehad. De caravan is erg goed bevallen, de omgeving van de Dordogne is geweldig en ook met de vrienden waarmee we waren ging het heel erg leuk. Al met al perfect!

Ik moest vorige week naar Utrecht voor consult en heb daar aangegeven dat ik toch wel moe ben. Vooral 's morgens. Dan voel ik me soms bij het zieke af, zo moe. Ook ben ik na wat inspanning niet helemaal lekker. Ik heb al 4 weken niet meer gejogged.
Dit beeld komt overeen met de uitslagen van de testen tijdens de afgelopen jaarcontrole maar er is geen aanwijsbare reden. De maximale zuurstofopname van het hart blijft bijvoorbeeld achter, maar waarom? Er wordt nu wat geruild qua medicijnen om te kijken of het aan bijwerkingen ligt. Ik maak zelf niet zo'n probleem van de 'vermoeidheid' want ik kan nog ontzettend veel en dan doe ik het gewoon wat rustiger aan. Maar Utrecht wil gewoon dat het goed is/komt. Alles lijkt goed en dan is het volgens hun jammer dat ik niet sneller en meer op kan bouwen. Ik zou veel meer moeten kunnen. Echt hardlopen bijvoorbeeld. Voor mij niet zo belangrijk, ik ben al dik tevreden met wat joggen, maar ze vinden dat het moet. En het is belangrijk, zo blijkt, voor de langere termijn. Ik doe gewoon mijn best, meer kan ik niet, en dan zien we wel hoe het gaat.

Ik moet tegenwoordig ook ontzettend oppassen met de mexicaanse griep. Omdat ik (bijna) geen weerstand heb ben ik erg vatbaar en als ik de griep krijg is het echt een probleem. Dus mocht ik iemand tegenkomen die niet echt lekker is, dan ben ik weg. Ook op feestjes en andere bijeenkomsten ben ik extra voorzichtig en vermijd ik ze liever. Ach ja, daar is ook wel mee te leven. Ze hebben me voor de transplantatie al gezegd dat ik, mocht het allemaal goed gaan, daarna een "mooi maar fragiel leven" zou krijgen. Dat blijkt nu maar weer. Het zij zo.

Al met al ben ik dik tevreden hoe het tegenwoordig gaat. Ik ben begonnen met het trainen van het elftal van Stef (d-jeugd) en het toneel begint binnenkort ook weer. Verder ben ik druk met opbouw van de nieuwe website campingplekken.nl. En heel karwei maar het houdt me plezierig van de straat. Ik heb geen haast en maak tijd voor de kinderen. Ik hoef niks maar mag en kan veel. Dat is niet veel mensen gegeven.
Het is een cliche maar geluk zit in kleine dingen. Zoals bijvoorbeeld het fietsen van een 'rondje Albergen' met Stef. Dat hebben we de afgelopen tijd soms gedaan als Bas naar school en Desiree werken was. Dan wordt er door allebei echt genoten van simpelweg wat rondtrappen met zijn twee. Heerlijk...

Jos