Met wat tegenslag weer thuis

Ik ben weer thuis. Een dag later dan gepland maar dat was bij mij ongeveer wel te verwachten. De operatie is goed gegaan, dat is het belangrijkst. Maar na de tijd was het goed mis. Ik hoefde de verpleging in de uitslaapkamer niet te vertellen dat ik erg veel pijn had. Ik was helemaal grauw. Want inderdaad, ik verging van de pijn. Het deed me weer denken aan het dotteren maar dan op een andere manier. Ik kreeg dan ook al heel snel een morfinepomp zodat ik me zelf wat kon geven als het nodig was. Maar ondertussen had de verpleging me ook al zo veel gegeven dat ik die pomp pas later nodig was. Ik was op dat moment bijna totaal onder zeil. Later kwam het vanzelf weer opzetten en toen kwam die pomp wel goed uit. Maar ik moest wel een nacht blijven en dat was niet gepland. Al met al heb ik een zware dag gehad. Het zat weer tegen. Dat gebeurde wel vaker maar lang niet altijd. Natuurlijk was ik weer de pineut. Grr... om gek van te worden.

Nu zit mijn been in het gips en dat moet er 2 weken om. Dan krijg ik hopelijk loopgips. Normaal gesproken ook weer voor twee weken en dan meerdere keren ingetaped met de hak steeds lager zodat de achillespees wordt opgerekt. Maar ze hebben me al gewaarschuwd dat ik, omdat ik Prednison gebruik, er rekening mee moet houden dat dit traject bij mij waarschijnlijk langer gaat duren. Dus niet 8 weken in totaal maar langer. Het kan zo zijn dat ik er 10-12 weken mee zoet ben. Dat is dan al 3 maanden voordat je echt wat kunt doen.

Nou ja, dat moet dan maar al is het nog steeds jammer dat de revalidatie niet door kan gaan. Maar ik ben wel van plan, als er loopgips om het been zit, om de fysiotherapie weer wat te starten. Ik kan altijd wat. Desnoods doe ik alleen wat krachttraining. Want dat is wel nodig. Ik kan slecht met krukken lopen omdat ik daar gewoon te weinig kracht voor heb. Ja ja, ik ben een slap ventje, een watje. (Maar je moet me over een tijdje eens weer zien!) Toch is het nu lastig en daarom heb ik geen krukken voor in huis maar een 4-poot. Dat gaat wat makkelijker en omdat ik geen meters maak gaat dat goed. Daarnaast heb ik nog de trippelstoel, traplift, rolstoel en scootmobiel. Dus ik red me wel. Maar eerst 2 weken niks doen. Want op dit gips mag je niet steunen. Kijken hoe het gaat. Je kunt er toch niets aan doen.

Daarnaast vind ik het wel erg sneu voor Desiree. Ze was net mantelzorgster af, en nu moet ze weer extra dingen doen en is ze er toch weer druk mee. Gelukkig is dit tijdelijk maar ze is net weer begonnen met werken en krijgt dit er ook gelijk weer bij. Laten we hopen dat ik inderdaad over 2 weken al loopgips krijg dan kan ik heel wat meer en krijgt zij het weer makkelijker.

Jos