Rekken...

Het duurt nog 2 weken tot aan het dotteren. Ik probeer de zaak wat te rekken. Maar ik moet wel zeggen dat het met hangen en wurgen gaat. Ik heb afgelopen week wel meerdere 'dipjes', en soms zelfs 'dippen', gehad. Het ergst is dat het vaak onverwacht komt. Zonder enige aanleiding. Vanmorgen zat ik achter de computer en plotseling begint mijn hele arm, met uitstraling naar de hand, weer pijn te doen. Er zit dan niets anders op dan een paar pufjes onder de tong te nemen en hopen dat het over gaat. En dat gaat het elke keer nog. Maar het moet niet nog gekker worden want dan is het niet meer verantwoord. Desiree ziet het allemaal met lede ogen aan. Voor haar is het allemaal erg vervelend. Voor mij ook wel maar op het moment dat ik weer 'boven water' ben dan doe ik gewoon weer waar ik mee bezig was. Ik ga echt niet zitten wachten op wat komen gaat. Maar Desiree zit dan nog met een slecht gevoel. Want zij voelt niet dat het weer goed gaat. Dat kan ik wel zeggen maar zij kan die knop niet zo snel omschakelen. Dat is logisch, maar dat maakt het zo moeilijk voor haar. Ze is vanmiddag weer naar de Sociaal Psychologisch Verpleegkundige geweest. Over een maand gaat ze weer en gaat voorlopig nog niet aan het werk.

Nog twee weken rekken dus. Hopenlijk gaat het goed. Of nog beter. Wordt er gebeld dat er een hart is. Want dit is -als je het goed bekijkt- geen doen. De boog staat wel erg gespannen. Ik stond gisteren 150 dagen op de wachtlijst voor transplantatie. Ik moet zeggen dat die wel snel voorbij gegaan zijn. Maar ik merk maar al te goed dat de tendens dat het achteruit gaat doorzet en begin hem toch wel wat te knijpen. Ik zal na de dottering weer een stuk minder uit de bus komen. Zo zachtjes aan raak ik 'op'. Al klinkt dat misschien wat dramatisch, zo bedoel ik het niet. Maar ik kan merken dat alles steeds meer energie gaat vragen en het punt eraan komt dat ik die paar dingen die ik nu nog wel kan ook niet meer kan en mag doen. Hopenlijk wordt het snel nog warmer, dat kan nog wat verlichting geven.

Over 3-4 weken is het toneelweekend. Dus hoop dat het dotteren toch nog zo veel lucht geeft dat ik daar 'vol energie' bij kan zijn. Vanavond weer repetitie. Natuurlijk ga ik daar gewoon naar toe. We gaan het hele stuk een keer spelen zonder dat ik me er mee ga bemoeien. Ik zal alleen wat algemene aanwijzingen achteraf geven. Dus ik pak me een grote stoel en ga gewoon kijken. Althans, dat is het plan...

Tot de volgende keer,

Jos