Het dotteren heeft zeker geholpen. Ik ben de duizeligheid en het slap worden tijdens inspanning het meest kwijt. Ook is de pijn in de arm het meest weg maar het is nog lang niet wat het wezen moet. Afgelopen zaterdag was het mooi weer en toen heb ik nog lekker even buiten gestaan maar vandaag was het helemaal niks. Ik heb even de vuilnis buiten gezet maar heb er wel een paar uur over gedaan om er van bij te komen. En daar is niets aan overdreven. Ik had zo'n pijn in de borst dat ik er helemaal niet goed van werd. Ik heb zelfs een kersenpittenzak warm gemaakt en op de borst gelegd. Niet dat het hielp, maar je moet toch wat nietwaar? Dus het is nog niet wat het wezen moet.
Maar ja, dat wist ik van te voren wel. Dat had Dr. Stella ook aangegeven. Ik heb na het dotteren altijd weer problemen met het verkennen van de grenzen. Dan wil ik meteen weer te veel. Stom, ik weet het.
Maar verder gaat het wel goed. Ik ben weer bezig met het (verder) schrijven van een toneelstuk en dat houdt me wel bezig. Verder heb ik niet zo veel om handen want ik ben gewoon nog niet goed genoeg opgeknapt om van alles te doen. En nu het kouder wordt zal ik me de eerste tijd toch wel weer gedeist moeten houden. Ach ja, over 2 maanden wordt het wel weer warmer... dat zingen we wel uit.
Jos
Geen opmerkingen:
Een reactie posten