Nieuwe insulinepomp

Ik ben gisteren naar de diabetesverpleegkundige geweest. Die was in eerste instantie niet blij. Want ik was al drie jaar niet geweest terwijl je elke 5-6 maanden moet komen. Ja ja, een stukje burgelijke ongehoorzaamheid van me. Ik weet het.
Maar ik moest nu wel want mijn insulinepompen zijn aan het eind van hun looptijd. Ik heb er twee en die mogen elk maar 2 jaar draaien. Daarna worden ze te onnauwkeurig. Dus er moeten nieuwe worden besteld en dat gaat niet zomaar. Daar komt weer een hele papierwinkel bij kijken. Ze zijn niet goedkoop. Het loopt echt in de duizenden euro's (per pomp). Dus daarom moet er weer bij de verzekering worden aangeklopt of het vergoed wordt en dat soort zaken. Ik ben niet bang dat ze het afkeuren hoor maar het zal dus nog wel een paar maanden duren voor ik de nieuwe pompen heb.

De diabetesverpleegkundige was ook niet blij met de prikplekken op de buik. De buikwand is op sommige plekken helemaal hard en stug geworden. De naalden die ik gebruik voor het infuus zijn vrij lang en ik heb blijkbaar te veel op hetzelfde gebied geprikt. Nu moet ik andere plekken gebruiken. Daar ben ik minder blij mee want daar heb ik minder 'spek' zitten en dan prik ik eerder in de spieren. Maar ja, het moet maar want op die prikplekken wordt de insuline onregelmatig opgenomen en dat is waarschijnlijk ook de oorzaak van de hypo's die ik de laatste tijd regelmatig heb.

Wel leuk trouwens om het een keer ergens anders over te hebben dan het hart. Want dat gaat nog steeds goed. Wel wordt de druk op de borst steeds groter en dat wordt nu, vooral 's morgens, wel erg pijnlijk. Ik ben dit nu aan het tikken en heb ondertussen al wel een paar keer even moeten stoppen om de borst wat rust te gunnen. Als je tikt zit je toch wat in elkaar en dat gaat slecht. Maar je hoort me absoluut niet klagen hoor. Het gaat nog goed. Ik fiets, loop en doe andere dingen die leuk zijn. En nog 4 weken, dan gaan we, als alles zo blijft, op vakantie.

Jos