Het gaat steeds beter. Ik ben nog wel wat teleurgesteld over het resultaat. Nou is teleurgesteld wel een zwaar woord ervoor. Laten we zeggen dat het nog niet is zoals ik had gehoopt...
Ik heb nog steeds niet gefietst, want dat kan nog niet, maar ik heb al wel als derde doelpaal op het trapveldje gestaan. De kinderen vonden het prachtig. En ik ook!! Ook al deed ik bijna niets, alleen maar een beetje keepen. Maar alles is meegenomen, zo voelt het ook voor zowel de kinderen als mij (en Dees).
Maar het weer wordt beter en ik voel dat ik zelf ook wel dat ik wat vooruit ga. Nog wel wat stentpijn en druk op de borst. Maar toch heb ik nog steeds vertrouwen dat het de goede kant uit gaat. Zeker als het straks wat warmer wordt. Maar ja, het is zo moeilijk om je geduld te bewaren. Ik wil nu niets liever dan fietsen, wat (mee)voetballen/keepen en leuke dingen doen met z'n allen maar dat kan nog net niet. Al gaat het zeker niet slecht.
Jos
Geen opmerkingen:
Een reactie posten