Eindelijk is het goed weer. En ik kan het merken. Ik kom nu tenminste weer fatsoenlijk de dagen door. Mits ik rust houd natuurlijk. Maar ja, lekker buiten liggen in de zon omdat je moet rusten is geen straf. Ik heb de afgelopen dagen dan ook bijna de hele dag buiten gezeten. Veel in de zon, maar ook lekker onder het prieeltje. We hadden dit voorjaar al windbreekdoek op maat laten maken. Dat hebben we aan een zijkant er langs gemaakt en het houdt de wind lekker tegen. Van mij mag het nog tot eind november zo blijven.
Maar ik heb wel weer mijn suiker van slag en heb weer vaak een hypo. Voor de leken, dan is je suiker te laag en ga je enorm zweten en trillen. Het vreet energie. Het enige wat je op dat moment nog kunt is snel zoetigheid nemen om het suiker weer op peil te brengen. Is het dan weer op peil, dan ben voel ik me nog een paar uur niet lekker. Vooral zo tegen een dottering. Dan heb ik alle energie wel nodig en dan moet ik echt weer bijkomen.
Ook moet ik zeggen dat ik erg gespannen ben. Hoe dichter 23 mei dichterbij komt hoe meer ik zin heb om niet te gaan want ik zie er als een berg tegenop. Maar dat kan natuurlijk niet. Er is geen keus.
Daarnaast moet ik aanstaande woensdag naar de herkeuring van de WOA. Daar zie ik ook wel tegenop. Normaal gesproken keuren ze me gewoon weer helemaal af. Maar ja, misschien vinden ze me nog wel geschikt om parttime bladluizen op geraniums te tellen. Ik zeg maar wat. Dat is natuurlijk overdreven maar je hoort en leest de raarste verhalen. Ik ben er niet gerust op. Al met al is het allemaal niet goed voor mijn gemoed. Ik denk dat hierdoor ook mijn suiker van slag is geraakt.
Ach ja, van die hypo's wordt je ook erg moe en dan heb ik weer een goede reden om languit in de zon te gaan liggen. Op zijn cruijffiaans gezegd "elk nadeel heb z'n voordeel'.
Jos
Geen opmerkingen:
Een reactie posten