En toch valt het me tegen...

Het valt me toch wel tegen hoe goed het gaat. Heb ik de vorige keer gezegd dat het een stuk beter gaat, dat is wel zo, maar toch is het niet wat ik er van gehoopt had. Meestal knap ik in de loop van de week wat meer op en daar had ik nu ook op gerekend. Maar het blijft nu hangen, sterker nog, ik heb het idee dat het wat achteruit gaat. Ik kan natuurlijk ook wat onder de leden hebben. Maar toch, ik had een afspraak met dr. Stella op 12 april en die moest ik nog afzeggen omdat ik hem vorige week donderdag nog gezien had met dotteren. Maar ik zal maandag contact opnemen met de assistenten van dr. stella om die afspraak door te laten gaan. Ik heb wel gelezen in het verslag van de dottering dat ze buiten de ader die ze op 23 mei willen rekanaliseren andere probleemgebieden hebben laten zitten en ik wil daar toch even over praten. Want het voelt niet goed. En daar maak ik me toch wel zorgen over. Ik zou graag zien dat ze de 23 mei echt alles aanpakken en oplossen, desnoods in meerdere dotteringen/dagen. Want omdat er is al 3 uur uitgetrokken voor de ader die dichtzit zullen ze echt niet meer willen doen en de rest willen laten zitten vanwege de kans op complicaties omdat het lichaam gaat protesteren. Maar dan moet ik desnoods de volgende dag nog maar een keer (en desnoods nog een keer). Dat wil ik woensdag met dr. Stella gaan bespreken. Kijken wat hij er van zegt. Hij zal niet staan te popelen dat is zeker. Hij ziet de bui al hangen. Maar gelukkig valt er goed met hem te praten en staat hij open voor mijn inbreng. We zullen zien. Zodra ik wat weet zal ik het hier melden.

Jos