StatCounter

04 februari 2006

Nu weer vooruit kijken...

Ik ben onderhand weer wat boven water. Gelukkig wel, het was een lange, zware week op het ziekenhuis. Ik heb nu nog wel veel last van druk op de borst. Dit komt omdat de vernauwde en verstopte vaten die niet te dotteren zijn het nu met heel wat minder vaatverwijdende medicijnen moet doen. Maar gelukkig is de pijn in de arm en kaak verdwenen. Ook is het gevoel dat ik leeg loop en echt verga van de pijn weg. Dus het gaat redelijk.

De stamceltherapie.
Voor wie het niet weet, er zijn heel veel soorten stamceltherapie maar bij de stamceltherapie waar ik op wacht worden er lichaamseigen stamcellen die uit de heup worden gehaald in de hartwand gespoten. Deze moeten dan nieuwe (haar)vaten gaan vormen aan de bestaande kransslagader. Dit ter vervanging van de oude vernauwde/verstopte vaten.

Ik heb hierover met Dr. Stella gesproken en hij is er van overtuigd dat het nu eindelijk toch gaat beginnen. Het wordt een studie samen met het LUMC Leiden. In maart komen de cardiologen van beide ziekenhuizen bij elkaar en in april gaat Dr. Stella weer op cursus. In mei hopen ze toch echt te beginnen en dan ben ik meteen aan de beurt. Als het aanslaat is het goed maar anders moeten we weer het traject van harttransplantatie voortzetten. Ik zal alle vooronderzoeken moeten doen en dat zijn er heel wat. Dus het wordt toch wel een 'heftige tijd' met meerdere opnames zoals het er nu uit ziet.

Tenslotte.
Ik kan het niet laten om nogmaals iedereen te bedanken voor het meeleven tijdens en na de opname. De site is ook ontzettend druk bezocht. Voor een indruk: De laatste week is op sommige dagen de site 70 tot 90 keer per dag bekeken!! Toen ik met deze weblog begon dacht ik dat het misschien wat te overdreven was maar het blijkt een schot in de roos. Het zorgt voor zoveel rust. Voor Dees tijdens de opname, maar ook daarna. Ook de kinderen zijn er erg blij mee. Ze kunnen nu snel weer hun eigen gangetje gaan. Dit zonder al die telefoontjes en visites, hoe goed ook bedoelt.
Vanaf maandag proberen we de draad weer helemaal op te pikken. De kinderen naar school, Dees naar het werk en ik 's avonds weer naar toneel! Dat is heel wat waard en zo hoort het ook want we moeten weer vooruit kijken...

Jos

1 opmerking:

Anoniem zei

Moin Jos,

Fijn dat je weer zo positief denkt!
Ook goed voor Desiré en de jongs.
Ik was je blogger-adres kwijt en van Gerda heb ik het terug gekregen.
van haar hoorde ik ook, dat je een privé secretaresse hebt!
Veel sterkte en succes. en nu maar hopen en duimen, dat het goed gaat met de stamcelterapie! (goeie uitleg trouwens!)

Groeten van Johan en Jeannet Oerbekke.